niemanie...

Kurde...
Zaprosił mnie do tego bloga mój amigo - Paweł. Widząc pierwszy raz tego bloga, zauważyłem pacyfę , jakoś kojarzącą mi się z radochą i pogodą ducha. W ogóle tęczowe kolory, super lajt, wierszyki, obrazki, muzyczka. Niestety...
Muszę to powiedzieć. Coś się spierdzieliło w okolicy. Takie skojarzenia :
Paweł - szukanie szczęścia , czyli tymczasowy jego brak;
trollek- traumy i schizy (jeszcze się nie znamy osobiście, wnioskuję jedynie po blogu);
zeszły MRW- chyba bardziej po mojemu szczery na zasadzie prosto z mostu;
Włóczykijka- ? , od kiedy pierwszy raz mi Paweł o niej opowiedział do dzisiaj nie wiem, przypadek pominę, bo jest osobliwy;
Czesław G. i Aniołek - chyba osoby najbardziej odpowiednie na tym blogu, jak dla mnie przykładni hipisi na hipisowskim blogu;

Takie podsumowanie, żeby się to nie rozlazło:
Czy to jest blog o Babilonie i jego komórkach, internecie i telewizji oraz pracy .... ? Bo szczerze mówiąc czasami więcej biadolenia niż pozytywu. Mnie to osobiście zupełnie nie przeszkadza, bo ja trochę z innej bajki. Ale tak mi się wydaje, że niektórymi postami napędzacie sami siebie w pętlę waszego ( i tylko waszego, nie tego dla wszystkich) Babilonu. Nawet nie wiem czemu Babilon piszę dużą literą. Ale czytając tego bloga zauważyłem że Babilon jest dla hipisów bardzo ważny.