niemanie...

Dziś i wczoraj wolne od pracy. Stwierdziłam, że nie będe jeździć w weekend, też mi się należy jakieś wolne... Poradzą sobie beze mnie, śnieg nie pada, więc...

W końcu mam trochę czasu wziąć się za to, co lubię. Oto efekt kilkudniowej pracy: http://img19.imageshack.us/img19/1571/kotq.jpg

Oczywiście wymaga poprawek i dokończenia, ale wszystko w swoim czasie.

To mi pomaga zapomnieć o problemach.

I tak oto z malarstwa tradycyjnego przerzuciłam się na tablet. Więcej moich bazgrołków tutaj:

http://thielusia.deviantart.com/gallery/

A przede wszystkim to:

http://thielusia.deviantart.com/art/Mati-138174601

Tak, tak narzekam na pracę, ale co bym bez niej zrobiła. Gdyby nie moja depresja, dałabym radę z tą pracą i wszystkim innym. Powinnam być na lekach, ale nie chcę się uzależnić. Powinnam iść do lekarza, ale lekarz nie jest tą osobą, z którą chciałabym o tym porozmawiać. Lekarz mnie nie przytuli i absolutnie nie jest tą osobą, która powinna mnie przytulić. I nic mu nie powiem. Więc żyję sobie z dnia na dzień i tęsknię za Kimś... I popadam w melancholię i smutek.

Maluję, słucham Sonata Arctica i rozmawiam z bratem na gg (który też maluje). I denerwuję się, że jutro znów muszę wstać o 3 rano, potem iść na dworzec jakieś 50 minut, następnie zapakować się w pociąg na ponad godzinę... Potem kilka godzin pracy na mrozie i takiż sam powrót do domu tylko w odwrotnej kolejności. Ale co tam. Mam codziennie kilka godzin siłowni i solidnego treningu. Będę silna. Ot co!