niemanie...

[*] jak to się stało? Kojarzę go z
pielgrzymki, ale jakoś nie dane mi było bliżej się z nim
poznać.
Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą [*]

pamiętam ten usmiech, tą twarz, ciepło
biło od tego człowieka. Cholera ja też mam 23 lata, po prostu nie
rozumiem.

kojerzę go z ostatniej pielgrzymki.
Był z dziewczyną. Razem od nich biło wielkie ciepło i pozytyw.
Bardzo lubiłem robić im zdjęcia, zamieniliśmy parę słów. Ciężko coś
powiedzieć... Dzieją się rzeczy... Szok... Jedyna pociecha (dla
mnie przynajmniej) to to, że on teraz jest Tam. a Tam jest Dobrze,
to jedna z nielicznych rzeczy w które wierzę bezwzględnie. Śpieszmy
się kochać ludzi, tak... Tu i Teraz. Nigdy nie wiesz, kiedy
przejdziesz Tam.

dowiedziałam się rano.....od jego
siostry...[*] "teraz naprawde wolny jak ptak.....leci wplątany w
wiatr...jak powstać ze smutku tego gdy serca bólem zalane, wołają
DLACZEGO.......lecz ten świat wędrówką krotką jest....powiedz, jak
w takiej chwili złapac sie dłoni tego co nad chmurami stoi i
powstać by ucisk nie wbijał  naszego zycia w ziemie...i isc i
brnąć kamienna scieżką bosoo...i wkońcu ujrzeć swiatełko ktore
migoce nocą ...co nadzieją się zwie.....gdy nadejdzie czas spotkamy
się z Tobą tam...tylko chwila niewielka dzieli nas...bedziemy wolni
jak ptaki......"

zawsze bedzie dla mnie w kojącym
powiewie wiatru, śpiewie ptaków, w kolorze i zapachu kwiatów , w
szumie rzek płynących ... we wszystkim co kocham :'(

Tak ciężko w to uwierzyć...Pamiętam
jakby to było wczoraj kiedy paliłyśmy z nim papierosy na Sylwestrze
w Grabówce, wspólny masarz w kręgu, jego głowa na moich kolanach,
kiedy poprostu zmęczony położył się spać, a przede wszystkim
rozmowę z tamtego wieczoru na spacerze - wokół śnieg, zwierzenia i
śmiech...Nie znałam go zbyt długo, a wydaje się że wspomnieniom nie
ma końca. Z Bernadetą nazywałyśmy go Rysiek, bo kojarzył nam się
(zresztą słusznie) z Ryśkiem Riedlem - zawsze śmiał się z Tego
radośnie. Jakiś czas temu wysłał mi SMSa, że tęskni za Polską i że
już nie może się doczekać kiedy tu przyjedzie, wsiądzie na motor i
pojedzie przed siebie. Zawsze będę go pamiętać jako człowieka
radosnego i szczerego. Palę świeczkę.

(*) ... brak mi słów...a szok pszebił
mnie na wylot "mogłabym to namalować lecz nie wymyślił nikt,
kolorów których mogłabym użyć ... by wyrazić to co czuję". Zdążyłam
go poznać. Jeszcze niedawno wysłał mi sms-a z wielkim entuzjazmem
że wraca do Polski. Był dobrym i zawsze pozytywnym człowiekiem :'(
...  mam nadzieję, że traz  GDZIEŚ TAM jest szczęśliwszy.
 Rysiek - (tak go nazwałyśmy z drugą Muminką, bo przypominał
nam R.Riedla )  Brak jego osoby wypełnił się pustką, a kontór
jego postaci rysuje smutek ...  :'(     [*] żegnaj
Ryśku [*]

Jak Go pierwszy raz zobaczyłem to
przypomniał mi Andrzeja Sikorowskiego.
Teraz mi się przypomniało, wtedy gdy dołączyłem do pielgrzymki
złapało mnie ostre zapalenie gardła, tak że przez 3 dni nie mogłem
nawet mówić, więc praktycznie z nikim nie rozmawiałem. Gdy
odzyskałem głos, zacząłem się śmiać i mówić, a On szedł wtedy za
mną i "to Ty jesteś polak? to Ty po polsku mówisz?". I tyle co z
nim miałem do czynienia. Może i lepiej... "[...] jeśli go nie
znałeś to nie żałuj, bo przyjaciela stracił byś [...]"

On wie,ze był dla nas promieniem
Słońca....Jestem o Niego spokojna.Wiem,ze TAM tez sie usmiecha i
otula nas spojrzeniem spokojnym,ciepłym i mądrym...

Dziwny ten nasz pobyt tutaj na chwilę,
pozostawiony uśmiechem w sercu tych którzy zapamietają