niemanie...

Post pisany z tygodniowym opoznieniem spowodowanym notorycznym brakiem internetu i przepracowaniem.Chcialam opisac co przydarzylo mi sie w zeszly poniedzialek.Mianowicie obudzilam sie z dziwnym uciskiem w sercu.Nie wiedzialam czy to tylko slabszy biometrycznie dzien czy moze nocna nieprzyjemna astralna podroz,zepchnieta w mroki podswiadomosci.Zwloklam sie z lozka i zaczelam grzebac w plytach,by znalezc dzwieki kojace dusze.I byl tam Kleyff..Lezalam na podlodze,patrzylam w orientalny patchwork wiszacy na scianie i poplakalam sie na "Nocnoautobusowej" (Sol,wiem,ze Cie to nie zaskoczylo ;) ).Myslalam o Was,widzialam twarze,palace sie swieczki,slyszalam muzyke.Wyobrazilam sobie,ze Jacek jest z Wami.Ze czlowiek o takiej wrazliwosci po prostu powinien byc gdzies z Wami...Potem wyszlam z domu z zamiarem skorzystania z internetu.Wstapilam na chwile do swojej pracy gdzie spotkalam pewna kobiete stojaca przy barze.Nagle kolega powiedzal do niej : Prosze ja zabrac do biblioteki na darmowy internet :) .Kobietka nabazgrolila cos na kartce.Przeczytalam: "Peace".... Popatrzylam na nia ze zdziwieniem ,a ona powiedziala : "Tak,to moje imie"... :) Tym oto tropem doszlam do momentu kiedy przeczytalam posta Aldarona o zlocie w Lodzi.Zadrzalo mi serce.Widzialam to rano w swojej wizji,a nie wiedzialam nic o tym,ze Jacek Kleyff sie na nim pojawil...I radosc ogromna...Energia odrodzona.Niemaniowa... Dzis lezalysmy z Aga na lozku i sluchalysmy trojkowej audycji ...Tesknosc ... Chce juz wrocic do Polski i byc blisko.... Wasz melancholijny emigrant - Aniolek :)