niemanie...

Moje życie, tak sobie założyłem, powinno być transcendowaniem, przechodzeniem ze stopnia na stopień, powinno przekroczyć tę przestrzeń, jaką stanowią inni, pozostawić ją za sobą, tak jak w muzyce, temat za tematem, tempo za tempem, odegrane, zakończone, udoskonalone pozostawione za sobą, nie śpiący, nigdy nie zmęczony, w czuwaniu, doskonale obecny. W związku z przeżyciami przebudzenia zauważyłem, że takie przestrzenie i stopnie istnieją, że ostatni czas jakiegoś przedziału życia, niesie ze sobą stonowanie zwiędnięcie i pragnienie śmierci, to z kolei wiedzie ku nowemu początkowi, ku przebudzeniu, przekroczeniu i zmianie w nową przestrzeń.

Hesse della mirandola