niemanie...

taka mi myśl przyszła z rana,
że komercji w świętach to szukają chyba w większości Ci, co nie luibią, lub nie mają się z czego cieszyć. patrzę na swoją rodzinę, uśmiechnięci, różni, ale szczęśliwi, naprawdę szczęśliwi. bez Kevina, (bo tv przecież nie musi być włączone) a jednak każdy się przyczepia, że co roku te same filmy O_o
Narzekają co poniektórzy że coraz b8ujniejsze ozdoby choinkowe, ze spotkanie byle dla prezentów, i ze obłuda.
A ja patrzę, stęsknione oczy, dłonie widzę, ciepło, najcieplej.

taka grafomania, ale

wesołych ! :)

Stopniowo, w miarę upływu czasu, odkrywamy w samym sobie coraz trudniejszego przeciwnika.

R.Kapuściński

- Oh jacy jesteśmy puści bez naszych lęków...

no chodz, pobawimy sie w szczęście.
ja mu dam twarz, a ty głos, którego nie zapomnimy nigdy.
namalujemy na szybie małe drzwi i przejdziemy przez nie, żeby tam, po drugiej stronie, utonąć w małych obszarach szaleństwa.
otoczy nas chłodna przestrzeń i sto mil ciszy, nieskażonej żadnym wspomnieniem.
położymy się na trawie i zerwiemy kwiaty, które stanowią niewidoczną granicę między nami.
ludzie rozpłyną się w powietrzu w niewytłumaczalny sposób, zabierajac ze sobą wszystkie niskokaloryczne marzenia.
(słowo tutaj nic nie będzie znaczyło, bo przecież od zawsze wybieramy tylko takie miejsca, których inni nie mogą sobie wyobrazić.)
kupimy troche złudzeń, by poprzestać na tym, co dodaje nam skrzydeł.

Iść obok, krok za krokiem po nocnych ścieżkach,
opuszczonych torach,
między drzewami,
po mokrej od deszczu trawie
i suchym od słońca piasku.

śni mi się, że budzę się w miejscu, gdzie jeszcze niedawno rzeczywiściesię budziłam. gdzie niebo pokolorowane było z większą fantazją,powietrze pachniało późnymi powrotami dach, gdzie z czystąprzyjemnością przekraczało się granicę marzeń.
teraz
dopijamy resztki wakacji, wyrywam kartki z kalendarza z trzech ostatnich miesięcy, zaraz czas na coś nowego, oby, oby najlepszego jakie może tylko być.

:)

Pytania są niebezpieczne
Nie ruszaj ich, będą spały
Zapytasz, zbudzisz, i znacznie więcej
Niż myślisz pytań powstanie.

~~
jeszcze ciepłe od słońca balkony o granatowej godzinie. gwiazdy w oczach i gwiazdy na niebie.
(bo tylko czułość idzie do nieba.)

 z godziny na godzinę walka o to co naiwnie się pali. a powinno spalać wszystko.


chce mi się tańczyć.stwarzając inny świat, taki pozytywny, naiwny, bezproblemowy, egoistyczny w swojej głowie, żeby dźwięki działały na zmysły a nogi bardzo potem bolały. odciąć się od wszystkiego, odbiec na chwilę od normalności.
i tak czasem myślę, jak niewiele by trzeba było, żeby wszystko zmienić i odwrócić na wspaniałe i idealne. wpleść kolorowe nitki, świeże, pachnące kwiaty dodać do starego bukietu.


poproszę zatem trzy litry naiwnego myślenia
i trzy razy więcej  wiary w ową naiwność.

(ps. sama.sama.sama namalowała mi się Droga)

Do dni agrawkami przypinam słońca,
jeśli nie te prawdziwe, to fikcyjne,
byle robiły dobre wrażenie
i dodawały cierpliwości.


chyba pomaga.
Dzień dobry ;)

Cierpliwość nie życzy sobie w domu Zdumienia, bo Zdumienie to okropny gość. Zużywa cię do cna, nie przejmując się tym, co kruche i nie do zastąpienia. Jeśli cię uszkodzi, wzrusza ramionami i idzie dalej, jakby nigdy nic. Nieproszone, często sprowadza swych podejrzanych przyjaciół: wątpliwość, zazdrość, chciwość. Razem zaprowadzają własne porządki; przemeblowują wszystkie twoje pokoje dla własnej wygody. Mówią dziwnymi językami, nie siląc się na tłumaczenie. Pitraszą w twoim sercu nieznane potrawy o dziwaczych smakach i aromatach. Co czujesz, gdy wreszcie odchodzą - radość czy smutek? Cierpliwość zawsze zostaje z miotłą w ręku.

Wiosenność samotnej Drogi. Wyzbycie się niepokojów, izolacja, nauka samo-przyswajalności. Chłonność, radość. Ja sobię to wszystko narysuję, co do kreski, co do drgnięcia, co do spojrzenia, Każdy zapach i ruch.
 żeby zbyt szybko nie umknęło, nie umknęło 
przed nasyceniem - barwą. [codziennych cudów]

[matura i co potem?]
 będę pić ciepłe powietrze i palić promienie słońc, każdy ma na niebie swoje, każde w innym kolorze i miejscu
wymyślać dziwne historie, prawdziwsza wolnosć dociera do głowy.