niemanie...

"Ludzi dobrych i złych wciąż przynosi wiatr
Ludzi dobrych i złych wciąż zabiera mgła
I tylko ty masz tą niezwykłą moc
By zatrzymać ich by dać wieczność im
Pomyśl choć przez chwilę podaruj uśmiech swój
Tym których napotkałeś na jawie i wśród snów
A może ktoś skazany na samotność
Ogrzeje się twym ciepłem zapomni o kłopotach

Zapal świeczkę za tych których zabrał los
Zapal świeczkę w oknie
Zapal świeczkę za tych których zabrał los
Światło w oknie"

Ś.P  Mateusz Lech l.23,

Nasz Kochany Przyjaciel...

Niech wzlatuje ku Wolności...

...  ...

Biała Chmura i Aniołek

     ...plany planami lubimy planowac ale to co nam sie pieknie wyplani - droga , drogowskazy chwili pokazą. Niezaleznosc - piekna cnota... Stoimy na rozstaju dróg ... tez pieknie ... bo zawsze mozna pójś jakąś dróżką...zawsze jest jakieś wejscie, wyjscie ... zawsze są jakies niedomkniete drzwi, które powoli otwieramy by upewnic sie czy aby napewno to miejsce jest dobre dla nas ... pełna rozterek i poszukiwań , pełna nadzieji, ze to wszystko samo sie pieknie wypełni ... i jakiś sentyment mam do duszy włóczykiji ... nigdy nic nie wiadomo

 ... ostatnio znalazłam piekne wierszyki z dzieciństwa ... :)

WŁÓCZYKIJE

Włóczykije włóczą kije,

 gałezie i chrust.

 Ułożyli na ściernisku

całą sterte juz.

Jeszcze patyk,

jeszcze szyszka,

dorzucona do ogniska.

Wnet sie płomień po nich wije

i śpiewają włóczykije :)

Mam nadzieje, ze spotkam niebawem Włóczykiji na wspólnej drodze pielgrzymowania:)

a i znalazłam jeszcze jeden wierszyk ...mysle, ze sympatycznie nawiązujący do Rainbow:)

UCZTA

Na pierwsze danie - szyszek zbieranie,

suchych gałązek trzask.

Na drugie danie- dymu wąchanie.

Niech w nos i w oczy wyszczypie nas.

Trzecie danie - długie czekanie,

 na to co w ogniu upiec sie ma.

 A na deser kazdy dostanie

czarne, parzące ziemniaki dwa :)

 Ci którzy wybierają sie w droge wiodącą ku barwą tęczy życze wspaniałej uczty ... medytacji , mysli, słów , śpiewu który jak wyzej naznaczyłam łączy dusze włóczykijów...niech potega miłości bedzie z wami ... energetyzujcie sie:)

W porannej mgle

- oddech

nie widać go jeszcze 

powoli przebija sie

niesmiałe

ale coraz cieplejsze

oblicze

...cudownością mieni się poranek. Tyle spraw na głowie, które  trzeba wykonać by spełnić wymagania dnia dzisiejszego. Jutro w przestworzach bedę ogladała świat, będę bliżej chmur...

Pawełku przykro mi, ze u Ciebie sprawy nie najlepiej sie mają. Aniołek zawsze opowiadała mi o forcie i ludziach z iskrą w oczach. Takie życie, ze ktoś niszczy komuś świat w imię zasmarkanych interesów. Macie jednak wspomnienia, marzenia, które trzeba na nowo budować każdego dnia...

posyłam promienie słońca, które łaskoczą mnie swym blaskiem i dużo miłości, wiary, nadziei ,że wszystko się jakoś poukłada.  

"sen najtańszy bilet do Innego świata..."

zatem, dobrej drogi życzę:)

szukajmy klucza do wrót jutrzni!

By powrócić, narodzić się powtórnie...

oko zawodzi, nie łapie ostrości

fale mózgu ... zakłócają odbiór

idę spać ...

sen wbija się siłą jeden za drugim

potrącając swoje epizody

i nic by z tego nie wiedzieć

- zamawiam dobry sen,

 pokusze sie o danie specjalne dzisiejszej nocy,

 płacę gotowością     

Na dnie kubka widzę swą twarz topiącą sie w niedopitej herbacie...i dumam.

...ach wzięło mnie na wspominki. Za trzy dni wyjeżdzam i żegnam się z każdym kątem mego rodzinnego domu bo nieprędko wrócę w odwiedziny. Już czas wychylić łepek za furtkę. Przede mną wędrówka w celu poznania...przede mną droga nieznana ... nie czuję strachu, czuję radość wolności...napewno nie będzie to tylko wedrówka po swiecie ale i wgłąb siebie...

...i  wyciągnęłam pudełko ze starymi zdjęciami. hm.... -2000 rok zlot w Olsztynie koło Częstochowy. Zamek i wielka niezapomniana przygoda, którą ciągle staramy się kontynuować...wschody, zachody i ogrom miłości...

...  i znalazłam mój wiersz z przed 5 lat, który napisałam właśnie tam posród drzew , piasku i szyszek. Skłoniła mnie do tego pewna rozmowa , która dała mi tyle radości i wiary...

Naśladowaliśmy ptaki

rozpościeraliśmy skrzydła

naszej wyobrażni.

Dokładnie wyczuwaliśmy

jej przestrzeń.

On potrafił przedstawić słowami

podstawę swojej fantazji.

Długo lataliśmy,

ubierajac myśli w pióra

by wznosiły się wraz z nami

wyżej, wyżej

One nigdy

nie osiągną szczytu,

bo uwierzyliśmy

w nieskończoność.

Rzucał szyszkami 

na różne strony widnokręgu

wyłapane spojrzeniem

by zabić czas!

Krzyczał, szeptał

"czas nie jest prawdą,

a życie to marna powieść idioty" 

... ach te wspomnienia jakże żywe... Ogromnie szczęśliwa jestem bo mam co wspominać, o czym marzyć i wielką chęć działania by krystalizować swoje zamierzenia. Wierzę, że rok 2007 bedzie mi przychylny i że będę mogła "wrócić tam gdzie ogrody" ....

...a i szyszunia pod ręką ...z "Olsztynka":)

(homo hipisusie to tez coś o pożegnaniach i wspomnieniach:)

pozdrawiam was wszystkich....   całuje ciepluteńko i utulam bo za oknem zimno a we mnie tyle ciepła od wspomnień ...

Każdy wschód słońca

jest twoim ponownym narodzeniem

Każdy zachód

 - twoim umieraniem

by kolejnego dnia powstać raz jeszcze

Czy sen jest równy śmierci?

 - bo „...śmierć to ciekawostka , 

   że trzeba iść dalej!”

" jakie życie taki siew

   jaki siew taki plon

   jaki plon taka śmierć

   jaka śmierć  takie życie"

Ps. bez wielkich przemówień, gdyż marnie mi to wychodzi-

             Gospodarzu!    uśmiech wdzieczności za zaproszenie na blog 

biała chmura